Archiwa kategorii: LOG TRENINGOWY

23 września, piątek Rozbieganie. 8,3 km. Średnia 4,35 min/km. 6 przebieżek. Nie czuję się biegowo najlepiej... Czterogodzinny spacer. Jest tak pięknie! A straszyli tym październikiem... Tymczasem mamy prawdziwą polską jesień. Las mieni się ferią barw. Temperatura idealna  Uwielbiam takę pogodę 

24 października, niedziela III Praska Dycha, atestowana trasa 36,54 z dużym zapasem. Lekko i przyjemnie   Trasa płaska, ale 5 i pół pętli... ludzie włażący pod nogi, spacerowicze, dziury w nawierzchni, przewracające się pachołki. Po czasach widać, że pół pętli była z wiatrem pół pod. Choć, mnie osobiście, jakoś to nie szczególnie przeszkodziło w uzyskaniu bardzo przyzwoitego rezultatu. A było dziwnie. Na starcie nie czułam się dobrze - jakoś tak "nijak". Wiedziałam, że ścigam się z dziewczyną, która w tym roku nabiegała 2,42 w maratonie. To mnie nieco stopowało. I dopiero na czwartym kilometrze odważyłam się zaatakować. Z dziwnym uczuciem- co ja robię??? Wygrałam ze sporym zapasem- ponad 30 sekund. I osiągnęłam cel, który kołatał mi się gdzieś tam w głowie - złamałam 37 minut. 3,34/3,37/3,39/3,40/3,43/3,46/3,42/3,49/3,40/3,38 Dodam, że od czwartego kilometra biegłam sama. Przede mną minutowa dziura. Mam nadzieję, że na Biegu Niepodległości będzie z kim biec... Tu niby wystartowało prawie 600 osób, a ja open byłam dziesiąta. Z kobiet pierwsza 

25 października, poniedziałek Rozbieganie 10 km, ok. 5 min/km. 2 seanse w saunie (oj, ciężko. Ale potem super samopoczucie  ) A Bartek na basenie znowu szalał. Bestia czerpie energię z powietrza...

26 października, wtorek Dzień w biegu, a "samego biegu" - 12,3 km w tempie 4,55 min/km. W lekkim jesiennym deszczu, po zmroku (chyba po raz pierwszy eksplorowałam Kabaty z czołówką). Magia. Paszczopisz waży już 8,76 kg. Przesunął się pasibrzuch pod 75 centyl... I ja mam go nosić??? Najgorzej jest z nosidłem-fotelikiem samochodowym. Zestaw z wkładką pokazuje 14 kg. Tachać to jedną ręką... oj, i jak tu nie być mięśniakiem  ? Bartuś rozbroił panią doktor, gdy goluteńki, usadzony na wadze uśmiechnął się w taki sposób, że... ciężko nie zmięknąć. Dodaje mu to tyle uroku  Słodziak.

27 października, środa 19,1 km Mój ulubiony trening (a niedoceniany, niesłusznie!) czyli bieg z narastającą prędkością - 13 km. Tempo od 4,55 do 3,55 min/km. Łączny czas treningu to 90 minut. Przyjemnie 

Nie biegam nie biegam już od 4 dni nie biegam nie mogę biegać bo ledwo chodzę no i nie biegam  🙁 Się porobiło. Dopadła mnie jakaś paskudna infekcja, a do tego niemiłosierny ból odcinka lędźwiowego. I na razie nic się nie poprawia. Czuję się jak pogięta staruszka. Przymusowe roztrenowanie:(

2 listopada, wtorek 15,1 km wolniutko, ale ok. 600 metrów przewyższeń. Na łódzkim płaskowyżu  Średnia 4,59 min/km. 7 podbiegów na pochyleniu ok. 20 stopni, ok. 80 metrów. Po śmierci psa kot ma depresję  A wydawała mi się (Kicia) taka bezuczuciowa. Tymczasem nie chce jeść, zakopuje się pod kołdrą i śpi. Bidulka. Żyli jak pies z kotem, albo raczej jak to w rodzinie...Razem może nie najlepiej, ale bez siebie nie do zniesienia.  

3 listopada, środa Padam z niewyspania. Bartuś ostatnio nie chce współpracować  Budzi się w nocy z płaczem. W dzień jest radosnym, uśmiechającym się do wszystkich chłopczykiem. Może nie zaakceptował jeszcze zmiany czasu? 11,7 km Tempo 4,38 min/km, 7 przebieżek po ok. 80 metrów. Żwawo, ale nie bardzo szybko. Kręgosłup cały czas doskwiera. Teraz to trochę oswojony ból, ale .... dyskomfort jest.

4 listopada, czwartek Chyba zamieszkam w samochodzie... Przed południem wróciliśmy z Bartusiem z Łodzi. Na szczęście towarzyszyła nam moja mama. Na szczęście, bo Mały nie miał ochoty na sen. Coraz trudniej się z nim podróżuje. To już nie to maleństwo. To mały chłopczyk  Potem zakupy (bo lodówka pusta). Trening jakoś tak w przelocie. 12,5 km, 57 minut: 30 minut BC1 po 4,52 min/km 3 x 3,5 minuty na przerwie 1,5 minuty (tempo 3,42 min/km, w przerwie 4,55 min/km) 2 x 1 minuta na przerwie 1 minuta (odpowiednio tempo 3,35 i 3,31 min/km) BC1. Okazało się, że z bólem szybki trening też jest możliwy. Oczywiście dolegliwości ustają. Mam nadzieję, że do 11 listopada uda się definitywnie pożegnać dyskomfort. Basen. Towarzyszyła nam moja mama. Nawet udało mi się przepłynąć 150m... bo na tyle pozwolił Bartuś. Nie dał się oszukać. Jak pływanie to tylko z mamą!!!

5 listopada, piątek Dzisiaj nie miałam czasu, poza tym nie mogę przesadzać - za 6 dni start. Jeżeli jedenastego listopada będzie taka pogoda jak dzisiaj to nie wróżę dobrych rezultatów. Nie tylko sobie. Wiatr prawie mnie porywał. Był ciepły, ale silny. Boję się takiego żywiołu. 9 km, po 4,52 min/km. Prędkość każdego kilometra zależna od kierunku biegu (z wiatrem/pod wiatr).